Agnieszka Sandomierz „Od abstrakcji do figuracji i z powrotem”

Agnieszka Sandomierz od lat rozwija malarstwo oscylujące pomiędzy figuracją a abstrakcją, łącząc przedstawienia codzienności i cielesności z eksperymentowaniem z formą obrazu.

Prezentowana wystawa obejmuje prace z lat 2018-2026: obrazy wielkoformatowe i kameralne, rysunki na tekturach oraz kolażowe monotypie. Stanowią one zapis powrotu artystki do figuracji po okresie intensywnych poszukiwań abstrakcyjnych, rozwiniętych w czasie pandemii. Obecnie figuracja i abstrakcja współistnieją w pracach Sandomierz, tworząc jej charakterystyczny język malarski. Malowane z gestu tła, ślady farby, zachlapania, plamy barwne 
i nakładany na to rysunek układają się w dynamiczną strukturę kompozycji, z której wyłaniają się fragmentaryczne przedstawienia postaci, zwierząt i codziennych scen. Obrazy powstają na styku spontaniczności i kompozycyjnego porządku.

Jednym z najważniejszych motywów wystawy są zwierzęta (m.in. buldożki francuskie i kot), obecne w codziennym życiu artystki. Psy skaczą, tulą się, trwają w beztroskiej zabawie lub odpoczynku. Domowa menażeria staje się nie tylko tematem prac, lecz także zapisem czułości i bliskości. Artystka pozostawia widoczne partie surowego płótna, eksponując szkicowość i niedopowiedzenie formy. Maluje codzienność wydobywając z pozornie zwyczajnych scen ich emocjonalny i formalny potencjał.

Drugim ważnym cyklem są akty kobiece i kameralne „erotyki”. Fragmenty kobiecych sylwetek, często ukazane w prowokacyjnych lub intymnych pozach, nanoszone są na abstrakcyjne tła uproszczoną kreską. Kobiece ciało ulega deformacji i fragmentaryzacji, przywołując skojarzenia z malarstwem Teresy Pągowskiej czy twórczością Marii Pinińskiej-Bereś. Cielesność staje się tu punktem wyjścia do refleksji nad intuicyjnie konstruowaną formą. 
Klamrą spinającą wystawę są najstarsze kompozycje abstrakcyjne, budowane z warstw, szablonowych kształtów, naklejanych fragmentów płótna, rysunkowych ingerencji i plam koloru. Kolaż na płótnie staje się wypadkową wcześniejszych szkiców przygotowawczych i rodzajem ‘programowej’ spontaniczności, kontrolowanego procesu. Niektóre płótna przypominają zszywane lub scalane fragmenty większej całości. W podobny sposób powstają monotypie - cięte, kolażowe, zestawiające różne faktury i rytmy.

Ważnym elementem praktyki artystki pozostaje również zainteresowanie samym warsztatem malarskim i eksperymentowaniem z materiałem. Obok akrylu pojawiają się tusze akrylowe, kredki tuszowe, flamastry czy rysunkowe ingerencje nanoszone bezpośrednio na płótno. Wcześniej Sandomierz chętnie sięgała po tradycyjne techniki, głównie temperę żółtkową. Ta swoboda w łączeniu różnych mediów i sposobów pracy staje się częścią jej intuicyjnej metody malowania.

Twórczość Agnieszki Sandomierz pozostaje konsekwentnie osobista i, pomimo wyraźnie obecnego tematu, skupiona przede wszystkim na samym procesie malowania. Jej prace ‘pulsują’ energią improwizacji, jednocześnie ujawniając zainteresowanie rytmem, dekoracyjnością i kompozycją. To malarstwo balansujące pomiędzy spontanicznością a konstrukcją obrazu, figuracją i abstrakcją, intymnością codziennych scen a autonomią materii malarskiej.

Magdalena Durda-Dmitruk

Agnieszka Sandomierz (ur. 1978 r.) - malarka, rysowniczka i autorka kolaży. Studiowała na Wydziale Malarstwa warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych w latach 1998-2003. Dyplom z wyróżnieniem obroniła w pracowni prof. Wiesława Szamborskiego, aneks z malarstwa ściennego realizując pod kierunkiem prof. Edwarda Tarkowskiego. W latach 2005-2010 pracowała jako asystentka na Wydziale Malarstwa macierzystej uczelni. W 2005 r. otrzymała stypendium Ministra Kultury i Sztuki. W IEA APS prowadzi zajęcia i warsztaty z malarstwa i technik malarskich. Od ponad dwóch dekad współtworzy wraz z zaprzyjaźnionymi artystami pracownię przy ulicy 11 Listopada na warszawskiej Pradze.

Galeria APS, ul. Szczęśliwicka 40, Warszawa
Wystawa czynna: 21.05-28.06.2026