„Niniejszy tom stanowi zbiór artykułów, których głównym bohaterem jest miasto. Pochylenie się nad przestrzenią miejską, jej funkcjonowaniem, sposobami jej doświadczania, postrzegania i ukazywania relacji między różnymi aktorami społecznymi nie jest przypadkowe. Wszystkie zawarte w tej książce prace łączy bowiem postać Profesor Elżbiety Tarkowskiej – wybitnej socjolożki, specjalistki w zakresie problematyki kultury, czasu i ubóstwa.”

– z „Wprowadzenia”

„Recenzowana publikacja jest (...) bardzo interesującym studium na temat miasta, możliwości jego badania stwarzanych przez socjologię i antropologię, a także oryginalnym portretem Warszawy. Portretem wydobywającym to, co stanowi istotny aspekt tego miasta, a co jest często pomijane przez dominujące narracje na jego temat. Jak się wydaje, taki model pracy – a więc uwidzialnianie tego, co marginalne; pokazywanie tego, co niewidoczne – był charakterystyczny dla myśli Elżbiety Tarkowskiej. Książka kontynuująca tę myśl jest tym samym doskonałym dowodem, jak duży wpływ na kolejne pokolenia badaczy, w tym tych najmłodszych, wywarła socjolożka.”

– z recenzji prof. Marka Krajewskiego